ver­dö­men auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈdøːy̯m̩/
Verb
Silbentrennung: ver·dö·men
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
verflöken
deutsch:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­dö­men
Partizip Perfekt:
ver­döömt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­dööm
du ver­döömst
he/se/dat ver­döömt
wi ver­döömt
ji ver­döömt
se ver­döömt
Imperfekt:
ik ver­dööm
du ver­döömst
he/se/dat ver­dööm
wi ver­dö­men
ji ver­dö­men
se ver­dö­men
Perfekt:
ik heff ver­döömt
du hest ver­döömt
he/se/dat hett ver­döömt
wi hebbt ver­döömt
ji hebbt ver­döömt
se hebbt ver­döömt
Konjunktiv:
ik ver­dööm
du ver­döömst
he/se/dat ver­dööm
wi ver­dö­men
ji ver­dö­men
se ver­dö­men
Imperativ:
ver­dööm!
ver­döömt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: ver-