an­be­ho­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈan·bəˌhɔu̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: an·be·ho·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
an­be­ho­len
Partizip Perfekt:
an­be­ho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik be­hool an
du be­höll­st an
he/se/dat be­höll­t an
wi be­hoolt an
ji be­hoolt an
se be­hoolt an
Imperfekt:
ik be­hööl an
du be­höölst an
he/se/dat be­hööl an
wi be­hö­len an
ji be­hö­len an
se be­hö­len an
Perfekt:
ik heff an­be­ho­len
du hest an­be­ho­len
he/se/dat hett an­be­ho­len
wi hebbt an­be­ho­len
ji hebbt an­be­ho­len
se hebbt an­be­ho­len
Konjunktiv:
ik be­hööl an
du be­höölst an
he/se/dat be­hööl an
wi be­hö­len an
ji be­hö­len an
se be­hö­len an
Imperativ:
be­hool an!
be­hoolt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + beholen