bru­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈbɾuːkn̩/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: bru·ken
[1]
Grundwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
benödigen
englisch:
deutsch:
[2]
Grundwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
verwennen
englisch:
use
deutsch:
[3]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
verplicht ween
normalerwies bloot mit nich
deutsch:
Beispiele:
[1] Dat bruukst du nich doon, dat is al torecht.

Verbformen:

Infinitiv:
bru­ken
Partizip Perfekt:
bruukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bruuk
du bruukst
he/se/dat bruukt
wi bruukt
ji bruukt
se bruukt
Imperfekt:
ik bruuk
du bruukst
he/se/dat bruuk
wi bru­ken
ji bru­ken
se bru­ken
Perfekt:
ik heff bruukt
du hest bruukt
he/se/dat hett bruukt
wi hebbt bruukt
ji hebbt bruukt
se hebbt bruukt
Konjunktiv:
ik bruuk
du bruukst
he/se/dat bruuk
wi bru­ken
ji bru­ken
se bru­ken
Imperativ:
bruuk!
bruukt!
Infinitiv:
bru­ken
Partizip Perfekt:
bruukt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bruuk
du brookst
he/se/dat brookt
wi bruukt
ji bruukt
se bruukt
Imperfekt:
ik bruuk
du bruukst
he/se/dat bruuk
wi bru­ken
ji bru­ken
se bru­ken
Perfekt:
ik heff bruukt
du hest bruukt
he/se/dat hett bruukt
wi hebbt bruukt
ji hebbt bruukt
se hebbt bruukt
Konjunktiv:
ik bruuk
du bruukst
he/se/dat bruuk
wi bru­ken
ji bru­ken
se bru­ken
Imperativ:
bruuk!
bruukt!