rüm­spö­keln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɾˈʏmˌspøːy̯·kəln/
Verb
Silbentrennung: rüm·spö·keln
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­spö­keln
Partizip Perfekt:
rüm­spö­kelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spö­kel rüm
du spö­kelst rüm
he/se/dat spö­kelt rüm
wi spö­kelt rüm
ji spö­kelt rüm
se spö­kelt rüm
Imperfekt:
ik spö­kel rüm
du spö­kelst rüm
he/se/dat spö­kel rüm
wi spö­keln rüm
ji spö­keln rüm
se spö­keln rüm
Perfekt:
ik heff rüm­spö­kelt
du hest rüm­spö­kelt
he/se/dat hett rüm­spö­kelt
wi hebbt rüm­spö­kelt
ji hebbt rüm­spö­kelt
se hebbt rüm­spö­kelt
Konjunktiv:
ik spö­kel rüm
du spö­kelst rüm
he/se/dat spö­kel rüm
wi spö­keln rüm
ji spö­keln rüm
se spö­keln rüm
Imperativ:
spö­kel rüm!
spö­kelt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + spökeln