ö­ver­win­keln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈøː·vɐˌvɪn·kəln/
Verb
Silbentrennung: ö·ver·win·keln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
mit dat Winkeliesen meten

Verbformen:

Infinitiv:
ö­ver­win­keln
Partizip Perfekt:
ö­ver­win­kelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik win­kel över
du win­kelst över
he/se/dat win­kelt över
wi win­kelt över
ji win­kelt över
se win­kelt över
Imperfekt:
ik win­kel över
du win­kelst över
he/se/dat win­kel över
wi win­keln över
ji win­keln över
se win­keln över
Perfekt:
ik heff ö­ver­win­kelt
du hest ö­ver­win­kelt
he/se/dat hett ö­ver­win­kelt
wi hebbt ö­ver­win­kelt
ji hebbt ö­ver­win­kelt
se hebbt ö­ver­win­kelt
Konjunktiv:
ik win­kel över
du win­kelst över
he/se/dat win­kel över
wi win­keln över
ji win­keln över
se win­keln över
Imperativ:
win­kel över!
win­kelt över!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: över + Winkel