weg­stü­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈvɛçˌstyː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: weg·stü·ren
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
weg­stü­ren
Partizip Perfekt:
weg­stüürt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik stüür weg
du stüürst weg
he/se/dat stüürt weg
wi stüürt weg
ji stüürt weg
se stüürt weg
Imperfekt:
ik stüür weg
du stüürst weg
he/se/dat stüür weg
wi stü­ren weg
ji stü­ren weg
se stü­ren weg
Perfekt:
ik heff weg­stüürt
du hest weg­stüürt
he/se/dat hett weg­stüürt
wi hebbt weg­stüürt
ji hebbt weg­stüürt
se hebbt weg­stüürt
Konjunktiv:
ik stüür weg
du stüürst weg
he/se/dat stüür weg
wi stü­ren weg
ji stü­ren weg
se stü­ren weg
Imperativ:
stüür weg!
stüürt weg!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: weg + stüren