an­fra­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌfɾɔːɡn̩/
Verb
Silbentrennung: an·fra·gen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­fra­gen
Partizip Perfekt:
an­fraagt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fraag an
du fraagst an
he/se/dat fraagt an
wi fraagt an
ji fraagt an
se fraagt an
Imperfekt:
ik fröög an
du fröögst an
he/se/dat fröög an
wi frö­gen an
ji frö­gen an
se frö­gen an
Perfekt:
ik heff an­fraagt
du hest an­fraagt
he/se/dat hett an­fraagt
wi hebbt an­fraagt
ji hebbt an­fraagt
se hebbt an­fraagt
Konjunktiv:
ik fröög an
du fröögst an
he/se/dat fröög an
wi frö­gen an
ji frö­gen an
se frö­gen an
Imperativ:
fraag an!
fraagt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + fragen