rut­stahn auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌstɔːn/
Verb
Silbentrennung: rut·stahn
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
sik ut wat, wat anners liek is, rutheven
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­stahn
Partizip Perfekt:
rut­stahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik stah rut
du steihst rut
he/se/dat steiht rut
wi staht rut
ji staht rut
se staht rut
Imperfekt:
ik stünn rut
du stünn­st rut
he/se/dat stünn rut
wi stün­nen rut
ji stün­nen rut
se stün­nen rut
Perfekt:
ik heff rut­stahn
du hest rut­stahn
he/se/dat hett rut­stahn
wi hebbt rut­stahn
ji hebbt rut­stahn
se hebbt rut­stahn
Konjunktiv:
ik stünn rut
du stünn­st rut
he/se/dat stünn rut
wi stün­nen rut
ji stün­nen rut
se stün­nen rut
Imperativ:
stah rut!
staht rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + stahn