ut­ö­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːt·øːy̯m̩/
Verb
Silbentrennung: ut·ö·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­ö­ven
Partizip Perfekt:
ut­öövt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ööv ut
du öövst ut
he/se/dat öövt ut
wi öövt ut
ji öövt ut
se öövt ut
Imperfekt:
ik ööv ut
du öövst ut
he/se/dat ööv ut
wi ö­ven ut
ji ö­ven ut
se ö­ven ut
Perfekt:
ik heff ut­öövt
du hest ut­öövt
he/se/dat hett ut­öövt
wi hebbt ut­öövt
ji hebbt ut­öövt
se hebbt ut­öövt
Konjunktiv:
ik ööv ut
du öövst ut
he/se/dat ööv ut
wi ö­ven ut
ji ö­ven ut
se ö­ven ut
Imperativ:
ööv ut!
öövt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + öven