in­re­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌɾɛːkn̩/
Verb
Silbentrennung: in·re·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­re­ken
Partizip Perfekt:
in­re­kent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik re­ken in
du re­kenst in
he/se/dat re­kent in
wi re­kent in
ji re­kent in
se re­kent in
Imperfekt:
ik re­ken in
du re­kenst in
he/se/dat re­ken in
wi re­ken in
ji re­ken in
se re­ken in
Perfekt:
ik heff in­re­kent
du hest in­re­kent
he/se/dat hett in­re­kent
wi hebbt in­re­kent
ji hebbt in­re­kent
se hebbt in­re­kent
Konjunktiv:
ik re­ken in
du re­kenst in
he/se/dat re­ken in
wi re­ken in
ji re­ken in
se re­ken in
Imperativ:
re­ken in!
re­kent in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + reken