rüm­schim­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ɾˈʏmˌʃɪmpm̩/
Verb
Silbentrennung: rüm·schim·pen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
rüm­schim­pen
Partizip Perfekt:
rüm­schimpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schimp rüm
du schimpst rüm
he/se/dat schimpt rüm
wi schimpt rüm
ji schimpt rüm
se schimpt rüm
Imperfekt:
ik schimp rüm
du schimpst rüm
he/se/dat schimp rüm
wi schim­pen rüm
ji schim­pen rüm
se schim­pen rüm
Perfekt:
ik heff rüm­schimpt
du hest rüm­schimpt
he/se/dat hett rüm­schimpt
wi hebbt rüm­schimpt
ji hebbt rüm­schimpt
se hebbt rüm­schimpt
Konjunktiv:
ik schimp rüm
du schimpst rüm
he/se/dat schimp rüm
wi schim­pen rüm
ji schim­pen rüm
se schim­pen rüm
Imperativ:
schimp rüm!
schimpt rüm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rüm + schimpen