trüg­g­ho­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɾʏɡˌhɔu̯ln̩/
Verb
Silbentrennung: trügg·ho·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
trüg­g­ho­len
Partizip Perfekt:
trüg­g­ho­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hool trügg
du höll­st trügg
he/se/dat höll­t trügg
wi hoolt trügg
ji hoolt trügg
se hoolt trügg
Imperfekt:
ik hööl trügg
du höölst trügg
he/se/dat hööl trügg
wi hö­len trügg
ji hö­len trügg
se hö­len trügg
Perfekt:
ik heff trüg­g­ho­len
du hest trüg­g­ho­len
he/se/dat hett trüg­g­ho­len
wi hebbt trüg­g­ho­len
ji hebbt trüg­g­ho­len
se hebbt trüg­g­ho­len
Konjunktiv:
ik hööl trügg
du höölst trügg
he/se/dat hööl trügg
wi hö­len trügg
ji hö­len trügg
se hö­len trügg
Imperativ:
hool trügg!
hoolt trügg!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: trügg + holen