na­kru­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈnɔːˌkɾuːpm̩/
Verb
Silbentrennung: na·kru·pen
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
na­kru­pen
Partizip Perfekt:
na­kra­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kruup na
du krüpp­st na
he/se/dat krüpp­t na
wi kruupt na
ji kruupt na
se kruupt na
Imperfekt:
ik krööp na
du krööpst na
he/se/dat krööp na
wi krö­pen na
ji krö­pen na
se krö­pen na
Perfekt:
ik bün na­kra­pen
du büst na­kra­pen
he/se/dat is na­kra­pen
wi sünd na­kra­pen
ji sünd na­kra­pen
se sünd na­kra­pen
Konjunktiv:
ik krööp na
du krööpst na
he/se/dat krööp na
wi krö­pen na
ji krö­pen na
se krö­pen na
Imperativ:
kruup na!
kruupt na!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: na + krupen