kru­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkɾuːpm̩/
Verb
Silbentrennung: kru·pen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
An de Eer krüppt en Kellerswien.

Verbformen:

Infinitiv:
kru­pen
Partizip Perfekt:
kra­pen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kruup
du krüpp­st
he/se/dat krüpp­t
wi kruupt
ji kruupt
se kruupt
Imperfekt:
ik krööp
du krööpst
he/se/dat krööp
wi krö­pen
ji krö­pen
se krö­pen
Perfekt:
ik bün kra­pen
du büst kra­pen
he/se/dat is kra­pen
wi sünd kra­pen
ji sünd kra­pen
se sünd kra­pen
Konjunktiv:
ik krööp
du krööpst
he/se/dat krööp
wi krö­pen
ji krö­pen
se krö­pen
Imperativ:
kruup!
kruupt!