an­schu­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌʃuːm̩/
Verb
Silbentrennung: an·schu·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
[2]
Aufbauwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
an­schu­ven
Partizip Perfekt:
an­scha­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schuuv an
du schuff­st an
he/se/dat schuff­t an
wi schuuvt an
ji schuuvt an
se schuuvt an
Imperfekt:
ik schööv an
du schöövst an
he/se/dat schööv an
wi schö­ven an
ji schö­ven an
se schö­ven an
Perfekt:
ik heff an­scha­ven
du hest an­scha­ven
he/se/dat hett an­scha­ven
wi hebbt an­scha­ven
ji hebbt an­scha­ven
se hebbt an­scha­ven
Konjunktiv:
ik schööv an
du schöövst an
he/se/dat schööv an
wi schö­ven an
ji schö­ven an
se schö­ven an
Imperativ:
schuuv an!
schuuvt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + schuven