ut­spö­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːt·spøːln̩/
Verb
Silbentrennung: ut·spö·len
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­spö­len
Partizip Perfekt:
ut­spöölt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik spööl ut
du spöölst ut
he/se/dat spöölt ut
wi spöölt ut
ji spöölt ut
se spöölt ut
Imperfekt:
ik spööl ut
du spöölst ut
he/se/dat spööl ut
wi spö­len ut
ji spö­len ut
se spö­len ut
Perfekt:
ik heff ut­spöölt
du hest ut­spöölt
he/se/dat hett ut­spöölt
wi hebbt ut­spöölt
ji hebbt ut­spöölt
se hebbt ut­spöölt
Konjunktiv:
ik spööl ut
du spöölst ut
he/se/dat spööl ut
wi spö­len ut
ji spö­len ut
se spö­len ut
Imperativ:
spööl ut!
spöölt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + spölen