an­prie­sen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌpɾiːzn̩/
Verb
Silbentrennung: an·prie·sen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­prie­sen
Partizip Perfekt:
an­priest
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pries an
du priest an
he/se/dat priest an
wi priest an
ji priest an
se priest an
Imperfekt:
ik pries an
du priest an
he/se/dat pries an
wi prie­sen an
ji prie­sen an
se prie­sen an
Perfekt:
ik heff an­priest
du hest an­priest
he/se/dat hett an­priest
wi hebbt an­priest
ji hebbt an­priest
se hebbt an­priest
Konjunktiv:
ik pries an
du priest an
he/se/dat pries an
wi prie­sen an
ji prie­sen an
se prie­sen an
Imperativ:
pries an!
priest an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + Pries