an­schum­meln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌʃʊ·məln/
Verb
Silbentrennung: an·schum·meln
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
an­schum­meln
Partizip Perfekt:
an­schum­melt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schum­mel an
du schum­melst an
he/se/dat schum­melt an
wi schum­melt an
ji schum­melt an
se schum­melt an
Imperfekt:
ik schum­mel an
du schum­melst an
he/se/dat schum­mel an
wi schum­meln an
ji schum­meln an
se schum­meln an
Perfekt:
ik heff an­schum­melt
du hest an­schum­melt
he/se/dat hett an­schum­melt
wi hebbt an­schum­melt
ji hebbt an­schum­melt
se hebbt an­schum­melt
Konjunktiv:
ik schum­mel an
du schum­melst an
he/se/dat schum­mel an
wi schum­meln an
ji schum­meln an
se schum­meln an
Imperativ:
schum­mel an!
schum­melt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + schummeln