jan­kern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈjan·kɐn/
Verb
Silbentrennung: jan·kern
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
jan­kern
Partizip Perfekt:
jan­kert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik jan­ker
du jan­kerst
he/se/dat jan­kert
wi jan­kert
ji jan­kert
se jan­kert
Imperfekt:
ik jan­ker
du jan­kerst
he/se/dat jan­ker
wi jan­kern
ji jan­kern
se jan­kern
Perfekt:
ik heff jan­kert
du hest jan­kert
he/se/dat hett jan­kert
wi hebbt jan­kert
ji hebbt jan­kert
se hebbt jan­kert
Konjunktiv:
ik jan­ker
du jan­kerst
he/se/dat jan­ker
wi jan­kern
ji jan­kern
se jan­kern
Imperativ:
jan­ker!
jan­kert!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Janker