bi­ste­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈbiːˌstɛːkn̩/
Verb
Silbentrennung: bi·ste·ken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
He hett dat Mest wedder bisteken.
[2]
Randwortschatz
[3]
Randwortschatz
Beispiele:
Se hebbt em bisteken.

Verbformen:

Infinitiv:
bi­ste­ken
Partizip Perfekt:
bi­ste­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik steek bi
du sti­ckst bi
he/se/dat sti­ckt bi
wi steekt bi
ji steekt bi
se steekt bi
Imperfekt:
ik stöök bi
du stöökst bi
he/se/dat stöök bi
wi stö­ken bi
ji stö­ken bi
se stö­ken bi
Perfekt:
ik heff bi­ste­ken
du hest bi­ste­ken
he/se/dat hett bi­ste­ken
wi hebbt bi­ste­ken
ji hebbt bi­ste­ken
se hebbt bi­ste­ken
Konjunktiv:
ik stöök bi
du stöökst bi
he/se/dat stöök bi
wi stö­ken bi
ji stö­ken bi
se stö­ken bi
Imperativ:
steek bi!
steekt bi!
Infinitiv:
bi­ste­ken
Partizip Perfekt:
bi­sta­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik steek bi
du sti­ckst bi
he/se/dat sti­ckt bi
wi steekt bi
ji steekt bi
se steekt bi
Imperfekt:
ik stöök bi
du stöökst bi
he/se/dat stöök bi
wi stö­ken bi
ji stö­ken bi
se stö­ken bi
Perfekt:
ik heff bi­sta­ken
du hest bi­sta­ken
he/se/dat hett bi­sta­ken
wi hebbt bi­sta­ken
ji hebbt bi­sta­ken
se hebbt bi­sta­ken
Konjunktiv:
ik stöök bi
du stöökst bi
he/se/dat stöök bi
wi stö­ken bi
ji stö­ken bi
se stö­ken bi
Imperativ:
steek bi!
steekt bi!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: bi + steken