op­ge­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌɡɛɪ̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: op·ge·ten
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­ge­ten
Partizip Perfekt:
op­ga­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik geet op
du gütt­st op
he/se/dat gütt op
wi geet op
ji geet op
se geet op
Imperfekt:
ik gööt op
du göötst op
he/se/dat gööt op
wi gö­ten op
ji gö­ten op
se gö­ten op
Perfekt:
ik heff op­ga­ten
du hest op­ga­ten
he/se/dat hett op­ga­ten
wi hebbt op­ga­ten
ji hebbt op­ga­ten
se hebbt op­ga­ten
Konjunktiv:
ik gööt op
du göötst op
he/se/dat gööt op
wi gö­ten op
ji gö­ten op
se gö­ten op
Imperativ:
geet op!
geet op!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: op + geten