rut­fal­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌfaln̩/
Verb
Silbentrennung: rut·fal·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
englisch:
deutsch:
Beispiele:
De lüttsche Vagel is ut dat Nest rutfullen.

Verbformen:

Infinitiv:
rut­fal­len
Partizip Perfekt:
rut­ful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall rut
du fall­st rut
he/se/dat fall­t rut
wi fall­t rut
ji fall­t rut
se fall­t rut
Imperfekt:
ik füll rut
du füll­st rut
he/se/dat füll rut
wi fül­len rut
ji fül­len rut
se fül­len rut
Perfekt:
ik bün rut­ful­len
du büst rut­ful­len
he/se/dat is rut­ful­len
wi sünd rut­ful­len
ji sünd rut­ful­len
se sünd rut­ful­len
Konjunktiv:
ik füll rut
du füll­st rut
he/se/dat füll rut
wi fül­len rut
ji fül­len rut
se fül­len rut
Imperativ:
fall rut!
fall­t rut!
Infinitiv:
rut­fal­len
Partizip Perfekt:
rut­fal­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik fall rut
du fall­st rut
he/se/dat fall­t rut
wi fall­t rut
ji fall­t rut
se fall­t rut
Imperfekt:
ik full rut
du full­st rut
he/se/dat full rut
wi ful­len rut
ji ful­len rut
se ful­len rut
Perfekt:
ik bün rut­fal­len
du büst rut­fal­len
he/se/dat is rut­fal­len
wi sünd rut­fal­len
ji sünd rut­fal­len
se sünd rut­fal­len
Konjunktiv:
ik full rut
du full­st rut
he/se/dat full rut
wi ful­len rut
ji ful­len rut
se ful­len rut
Imperativ:
fall rut!
fall­t rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + fallen