rutfal­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾuːtˌfaln̩/
Verb
Sülven: rut·fal·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
na buten wat fallen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rutfal­len
PPP:
rutful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fall rut
du fall­st rut
he/se/dat fall­t rut
wi fall­t rut
ji fall­t rut
se fall­t rut
Vergangen Tiet:
ik füll rut
du füll­st rut
he/se/dat füll rut
wi fül­len rut
ji fül­len rut
se fül­len rut
Perfekt:
ik heff rutful­len
du hest rutful­len
he/se/dat hett rutful­len
wi hebbt rutful­len
ji hebbt rutful­len
se hebbt rutful­len
Kunjunktiv:
ik füll rut
du füll­st rut
he/se/dat füll rut
wi fül­len rut
ji fül­len rut
se fül­len rut
Imperativ:
fall rut!
fall­t rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + fallen