kie­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkiːn̩/
Verb
Silbentrennung: kie·nen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
=
keimen

Verbformen:

Infinitiv:
kie­nen
Partizip Perfekt:
kient
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kien
du kienst
he/se/dat kient
wi kient
ji kient
se kient
Imperfekt:
ik kien
du kienst
he/se/dat kien
wi kie­nen
ji kie­nen
se kie­nen
Perfekt:
ik bün kient
du büst kient
he/se/dat is kient
wi sünd kient
ji sünd kient
se sünd kient
Konjunktiv:
ik kien
du kienst
he/se/dat kien
wi kie­nen
ji kie­nen
se kie­nen
Imperativ:
kien!
kient!