vere­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈɛːn̩/
Verb
Silbentrennung: ver·e·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
englisch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vere­nen
Partizip Perfekt:
ve­r­eent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­een
du ve­r­eenst
he/se/dat ve­r­eent
wi ve­r­eent
ji ve­r­eent
se ve­r­eent
Imperfekt:
ik ve­r­een
du ve­r­eenst
he/se/dat ve­r­een
wi ve­r­e­nen
ji ve­r­e­nen
se ve­r­e­nen
Perfekt:
ik heff ve­r­eent
du hest ve­r­eent
he/se/dat hett ve­r­eent
wi hebbt ve­r­eent
ji hebbt ve­r­eent
se hebbt ve­r­eent
Konjunktiv:
ik ve­r­een
du ve­r­eenst
he/se/dat ve­r­een
wi ve­r­e­nen
ji ve­r­e­nen
se ve­r­e­nen
Imperativ:
ve­r­een!
ve­r­eent!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + een