se­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈzɛːɡn̩/
Verb
Silbentrennung: se·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
=
segnen

Verbformen:

Infinitiv:
se­gen
Partizip Perfekt:
se­gent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik se­gen
du se­genst
he/se/dat se­gent
wi se­gent
ji se­gent
se se­gent
Imperfekt:
ik se­gen
du se­genst
he/se/dat se­gen
wi se­gen
ji se­gen
se se­gen
Perfekt:
ik heff se­gent
du hest se­gent
he/se/dat hett se­gent
wi hebbt se­gent
ji hebbt se­gent
se hebbt se­gent
Konjunktiv:
ik se­gen
du se­genst
he/se/dat se­gen
wi se­gen
ji se­gen
se se­gen
Imperativ:
se­gen!
se­gent!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Segen