op­klö­ven auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɔpˌkløːy̯m̩/
Verb
Silbentrennung: op·klö·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
opklöven
Partizip Perfekt:
opklöövt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik klööv op
du klöövst op
he/se/dat klöövt op
wi klöövt op
ji klöövt op
se klöövt op
Imperfekt:
ik klööv op
du klöövst op
he/se/dat klööv op
wi klöven op
ji klöven op
se klöven op
Perfekt:
ik heff opklöövt
du hest opklöövt
he/se/dat hett opklöövt
wi hebbt opklöövt
ji hebbt opklöövt
se hebbt opklöövt
Konjunktiv:
ik klööv op
du klöövst op
he/se/dat klööv op
wi klöven op
ji klöven op
se klöven op
Imperativ:
klööv op!
klöövt op!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: op + klöven