ver­gnö­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈɡnøːy̯ɡn̩/ 🔊︎
Verb
Silbentrennung: ver·gnö·gen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
in fröhliche Stimmung versetten
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­gnö­gen
Partizip Perfekt:
ver­gnöögt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­gnöög
du ver­gnöögst
he/se/dat ver­gnöögt
wi ver­gnöögt
ji ver­gnöögt
se ver­gnöögt
Imperfekt:
ik ver­gnöög
du ver­gnöögst
he/se/dat ver­gnöög
wi ver­gnö­gen
ji ver­gnö­gen
se ver­gnö­gen
Perfekt:
ik heff ver­gnöögt
du hest ver­gnöögt
he/se/dat hett ver­gnöögt
wi hebbt ver­gnöögt
ji hebbt ver­gnöögt
se hebbt ver­gnöögt
Konjunktiv:
ik ver­gnöög
du ver­gnöögst
he/se/dat ver­gnöög
wi ver­gnö­gen
ji ver­gnö­gen
se ver­gnö­gen
Imperativ:
ver­gnöög!
ver­gnöögt!