verkie­len in Low German

Pronunciation: /fəɾˈkiːln̩/
verb
Syllabication: ver·kie·len
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
vernageln
[2]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
dörenannerbringen, beinflussen
Examples:
[1] Du hest di den Kopp verkielen laten.

Verbforms:

infinitive:
verkie­len
past participle:
ve­r­kielt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik ve­r­kiel
du ve­r­kielst
he/se/dat ve­r­kielt
wi ve­r­kielt
ji ve­r­kielt
se ve­r­kielt
past:
ik ve­r­kiel
du ve­r­kielst
he/se/dat ve­r­kiel
wi ve­r­kie­len
ji ve­r­kie­len
se ve­r­kie­len
perfect:
ik heff ve­r­kielt
du hest ve­r­kielt
he/se/dat hett ve­r­kielt
wi hebbt ve­r­kielt
ji hebbt ve­r­kielt
se hebbt ve­r­kielt
conjunctive:
ik ve­r­kiel
du ve­r­kielst
he/se/dat ve­r­kiel
wi ve­r­kie­len
ji ve­r­kie­len
se ve­r­kie­len
imperative:
ve­r­kiel!
ve­r­kielt!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: ver- + Kiel