bekrie­gen in Low German

Pronunciation: /bəˈkɾiːɡn̩/
verb
Syllabication: be·krie·gen
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
German:
Examples:
[1] He kunn sik gor nich mehr bekriegen.

Verbforms:

infinitive:
bekrie­gen
past participle:
bekre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik bekrieg
du bekrigg­st
he/se/dat bekrigg­t
wi bekriegt
ji bekriegt
se bekriegt
past:
ik bekreeg
du bekreegst
he/se/dat bekreeg
wi bekre­gen
ji bekre­gen
se bekre­gen
perfect:
ik heff bekre­gen
du hest bekre­gen
he/se/dat hett bekre­gen
wi hebbt bekre­gen
ji hebbt bekre­gen
se hebbt bekre­gen
conjunctive:
ik bekreeg
du bekreegst
he/se/dat bekreeg
wi bekre­gen
ji bekre­gen
se bekre­gen
imperative:
bekrieg!
bekriegt!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: be- + kriegen