angrie­nen in Low German

Pronunciation: /ˈanˌɡɾiːn̩/
verb
Syllabication: an·grie·nen
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
ansmüüstern
German:

Verbforms:

infinitive:
angrie­nen
past participle:
angrient
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grient an
wi grient an
ji grient an
se grient an
past:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grien an
wi grie­nen an
ji grie­nen an
se grie­nen an
perfect:
ik heff angrient
du hest angrient
he/se/dat hett angrient
wi hebbt angrient
ji hebbt angrient
se hebbt angrient
conjunctive:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grien an
wi grie­nen an
ji grie­nen an
se grie­nen an
imperative:
grien an!
grient an!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: an + grienen