angrie­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɡɾiːn̩/
Verb
Silbentrennung: an·grie·nen
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ansmüüstern
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
angrie­nen
Partizip Perfekt:
angrient
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grient an
wi grient an
ji grient an
se grient an
Imperfekt:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grien an
wi grie­nen an
ji grie­nen an
se grie­nen an
Perfekt:
ik heff angrient
du hest angrient
he/se/dat hett angrient
wi hebbt angrient
ji hebbt angrient
se hebbt angrient
Konjunktiv:
ik grien an
du grienst an
he/se/dat grien an
wi grie­nen an
ji grie­nen an
se grie­nen an
Imperativ:
grien an!
grient an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + grienen