Pronunciation: /ˈanˌkiːkn̩/
verb
Syllabication: an·kie·ken
[1]
advanced vocabulary
Examples:

Verbforms:

infinitive:
ankieken
past participle:
ankeken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik kiek an
du kickst an
he/se/dat kickt an
wi kiekt an
ji kiekt an
se kiekt an
past:
ik keek an
du keekst an
he/se/dat keek an
wi keken an
ji keken an
se keken an
perfect:
ik heff ankeken
du hest ankeken
he/se/dat hett ankeken
wi hebbt ankeken
ji hebbt ankeken
se hebbt ankeken
conjunctive:
ik keek an
du keekst an
he/se/dat keek an
wi keken an
ji keken an
se keken an
imperative:
kiek an!
kiekt an!

Etymology:

Compound word constructed from: an + kieken