rutfin­nen in Low German

Pronunciation: /ˈɾuːtˌfɪn̩/
verb
Syllabication: rut·fin·nen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
wat faststellen
German:

Verbforms:

infinitive:
rutfin­nen
past participle:
rutfun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik finn rut
du finn­st rut
he/se/dat finn­t rut
wi finn­t rut
ji finn­t rut
se finn­t rut
past:
ik fünn rut
du fündst rut
he/se/dat fünn rut
wi fün­nen rut
ji fün­nen rut
se fün­nen rut
perfect:
ik heff rutfun­nen
du hest rutfun­nen
he/se/dat hett rutfun­nen
wi hebbt rutfun­nen
ji hebbt rutfun­nen
se hebbt rutfun­nen
conjunctive:
ik fünn rut
du fündst rut
he/se/dat fünn rut
wi fün­nen rut
ji fün­nen rut
se fün­nen rut
imperative:
finn rut!
finn­t rut!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: rut + finnen