rut­fin­nen auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɾuːtˌfɪn̩/
Verb
Silbentrennung: rut·fin·nen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:
Ik heff rutfunnen, dat du mi anlagen hest!

Verbformen:

Infinitiv:
rutfinnen
Partizip Perfekt:
rutfunnen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik finn rut
du finnst rut
he/se/dat finnt rut
wi finnt rut
ji finnt rut
se finnt rut
Imperfekt:
ik fünn rut
du fünnst rut
he/se/dat fünn rut
wi fünnen rut
ji fünnen rut
se fünnen rut
Perfekt:
ik heff rutfunnen
du hest rutfunnen
he/se/dat hett rutfunnen
wi hebbt rutfunnen
ji hebbt rutfunnen
se hebbt rutfunnen
Konjunktiv:
ik fünn rut
du fünnst rut
he/se/dat fünn rut
wi fünnen rut
ji fünnen rut
se fünnen rut
Imperativ:
finn rut!
finnt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + finnen