rutkrie­gen in Low German

Pronunciation: /ˈɾuːtˌkɾiːɡn̩/
verb
Syllabication: rut·krie·gen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
ut wat wegmaken
German:
Examples:
[2]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
rutfinnen
German:
Examples:
[1] Ik heff ganz nipp tohöört, aver ik kunn dat rutkriegen wat de Lüüd an’n anneren Disch snackt hebbt.
[3]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
wat ut wat ruthalen
German:
wie in das Portemonnaie zücken
Examples:
[1] He kreeg dat ole Fotoalbum ut 'n Schapp rut un wies siene Enkelkinner de olen Biller.

Verbforms:

infinitive:
rutkrie­gen
past participle:
rutkre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik krieg rut
du krigg­st rut
he/se/dat krigg­t rut
wi kriegt rut
ji kriegt rut
se kriegt rut
past:
ik kreeg rut
du kreegst rut
he/se/dat kreeg rut
wi kre­gen rut
ji kre­gen rut
se kre­gen rut
perfect:
ik heff rutkre­gen
du hest rutkre­gen
he/se/dat hett rutkre­gen
wi hebbt rutkre­gen
ji hebbt rutkre­gen
se hebbt rutkre­gen
conjunctive:
ik kreeg rut
du kreegst rut
he/se/dat kreeg rut
wi kre­gen rut
ji kre­gen rut
se kre­gen rut
imperative:
krieg rut!
kriegt rut!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: rut + kriegen