wegfle­gen in Low German

Pronunciation: /ˈvɛçˌflɛɪ̯ɡn̩/
verb
Syllabication: weg·fle·gen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
von en Oort foort flegen
German:

Verbforms:

infinitive:
wegfle­gen
past participle:
wegfla­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik fleeg weg
du flügg­st weg
he/se/dat flügg­t weg
wi fleegt weg
ji fleegt weg
se fleegt weg
past:
ik flöög weg
du flöögst weg
he/se/dat flöög weg
wi flö­gen weg
ji flö­gen weg
se flö­gen weg
perfect:
ik bün wegfla­gen
du büst wegfla­gen
he/se/dat is wegfla­gen
wi sünd wegfla­gen
ji sünd wegfla­gen
se sünd wegfla­gen
conjunctive:
ik flöög weg
du flöögst weg
he/se/dat flöög weg
wi flö­gen weg
ji flö­gen weg
se flö­gen weg
imperative:
fleeg weg!
fleegt weg!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: weg + flegen