op­klü­tern in Low German

Pronunciation: /ˈɔpˌklyː·tɐn/
verb
Syllabication: op·klü·tern

Verbforms:

infinitive:
opklütern
past participle:
opklütert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik klüter op
du klüterst op
he/se/dat klütert op
wi klütert op
ji klütert op
se klütert op
past:
ik klüter op
du klüterst op
he/se/dat klüter op
wi klütern op
ji klütern op
se klütern op
perfect:
ik heff opklütert
du hest opklütert
he/se/dat hett opklütert
wi hebbt opklütert
ji hebbt opklütert
se hebbt opklütert
conjunctive:
ik klüter op
du klüterst op
he/se/dat klüter op
wi klütern op
ji klütern op
se klütern op
imperative:
klüter op!
klütert op!

Etymology:

Compound word constructed from: op + klütern