üm­hang­en in Low German

Pronunciation: /ˈʏmˌhaŋn̩/
verb
Syllabication: üm·hang·en
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
wat ümnehmen, antehn
German:

Verbforms:

infinitive:
üm­hang­en
past participle:
üm­hang­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik hang­ üm
du hang­st üm
he/se/dat hang­t üm
wi hang­t üm
ji hang­t üm
se hang­t üm
past:
ik hang­ üm
du hang­st üm
he/se/dat hang­ üm
wi hang­en üm
ji hang­en üm
se hang­en üm
perfect:
ik heff üm­hang­t
du hest üm­hang­t
he/se/dat hett üm­hang­t
wi hebbt üm­hang­t
ji hebbt üm­hang­t
se hebbt üm­hang­t
conjunctive:
ik hang­ üm
du hang­st üm
he/se/dat hang­ üm
wi hang­en üm
ji hang­en üm
se hang­en üm
imperative:
hang­ üm!
hang­t üm!

Etymology:

Compound word constructed from: üm + hangen