ver­gün­nen in Low German

Pronunciation: /fəɾˈɡʏn̩/
verb
Syllabication: ver·gün·nen
[1]
peripheral vocabulary
active
Low Saxon:
günnen, tostahn
German:

Verbforms:

infinitive:
ver­gün­nen
past participle:
ver­gün­nt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­gün­nt
wi ver­gün­nt
ji ver­gün­nt
se ver­gün­nt
past:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­günn
wi ver­gün­nen
ji ver­gün­nen
se ver­gün­nen
perfect:
ik heff ver­gün­nt
du hest ver­gün­nt
he/se/dat hett ver­gün­nt
wi hebbt ver­gün­nt
ji hebbt ver­gün­nt
se hebbt ver­gün­nt
conjunctive:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­günn
wi ver­gün­nen
ji ver­gün­nen
se ver­gün­nen
imperative:
ver­günn!
ver­gün­nt!

Etymology:

Compound word constructed from: ver- + günnen