ver­gün­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈɡʏn̩/
Verb
Sülven: ver·gün·nen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
günnen, tostahn
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ver­gün­nen
PPP:
ver­gün­nt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­gün­nt
wi ver­gün­nt
ji ver­gün­nt
se ver­gün­nt
Vergangen Tiet:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­günn
wi ver­gün­nen
ji ver­gün­nen
se ver­gün­nen
Perfekt:
ik heff ver­gün­nt
du hest ver­gün­nt
he/se/dat hett ver­gün­nt
wi hebbt ver­gün­nt
ji hebbt ver­gün­nt
se hebbt ver­gün­nt
Kunjunktiv:
ik ver­günn
du ver­gün­nst
he/se/dat ver­günn
wi ver­gün­nen
ji ver­gün­nen
se ver­gün­nen
Imperativ:
ver­günn!
ver­gün­nt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + günnen