rut­hau­en in Low German

Pronunciation: /ˈɾuːt·haʊ̯·ən/
verb
Syllabication: rut·hau·en
[1]
peripheral vocabulary
Examples:

Verbforms:

infinitive:
rut­hau­en
past participle:
rut­haut
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik hau­ rut
du haust rut
he/se/dat haut rut
wi haut rut
ji haut rut
se haut rut
past:
ik hau­ rut
du haust rut
he/se/dat hau­ rut
wi haun rut
ji haun rut
se haun rut
perfect:
ik heff rut­haut
du hest rut­haut
he/se/dat hett rut­haut
wi hebbt rut­haut
ji hebbt rut­haut
se hebbt rut­haut
conjunctive:
ik hau­ rut
du haust rut
he/se/dat hau­ rut
wi haun rut
ji haun rut
se haun rut
imperative:
hau­ rut!
haut rut!

Etymology:

Compound word constructed from: rut + hauen