rut­föh­ren in Low German

Pronunciation: /ˈɾuːtˌføːy̯·ɾən/
verb
Syllabication: rut·föh·ren
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
rut­föh­ren
past participle:
rut­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhrt rut
wi föhrt rut
ji föhrt rut
se föhrt rut
past:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
perfect:
ik heff rut­föhrt
du hest rut­föhrt
he/se/dat hett rut­föhrt
wi hebbt rut­föhrt
ji hebbt rut­föhrt
se hebbt rut­föhrt
conjunctive:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
imperative:
föhr rut!
föhrt rut!

Etymology:

Compound word constructed from: rut + föhren