rut­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: rut·föh·ren
[1]
Randwortschatz

Verbformen:

Infinitiv:
rut­föh­ren
Partizip Perfekt:
rut­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhrt rut
wi föhrt rut
ji föhrt rut
se föhrt rut
Imperfekt:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Perfekt:
ik bün rut­föhrt
du büst rut­föhrt
he/se/dat is rut­föhrt
wi sünd rut­föhrt
ji sünd rut­föhrt
se sünd rut­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Imperativ:
föhr rut!
föhrt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + föhren