rut­föh­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾuːtˌføːy̯·ɾən/
Verb
Sülven: rut·föh·ren
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
rut­föh­ren
PPP:
rut­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhrt rut
wi föhrt rut
ji föhrt rut
se föhrt rut
Vergangen Tiet:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Perfekt:
ik bün rut­föhrt
du büst rut­föhrt
he/se/dat is rut­föhrt
wi sünd rut­föhrt
ji sünd rut­föhrt
se sünd rut­föhrt
Kunjunktiv:
ik föhr rut
du föhrst rut
he/se/dat föhr rut
wi föh­ren rut
ji föh­ren rut
se föh­ren rut
Imperativ:
föhr rut!
föhrt rut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: rut + föhren