an­bröhn in Low German

Pronunciation: /ˈanˌbɾøːy̯n/
verb
Syllabication: an·bröhn
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
an­bröhn
past participle:
an­bröht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik bröh­ an
du bröhst an
he/se/dat bröht an
wi bröht an
ji bröht an
se bröht an
past:
ik bröh­ an
du bröhst an
he/se/dat bröh­ an
wi bröhn an
ji bröhn an
se bröhn an
perfect:
ik heff an­bröht
du hest an­bröht
he/se/dat hett an­bröht
wi hebbt an­bröht
ji hebbt an­bröht
se hebbt an­bröht
conjunctive:
ik bröh­ an
du bröhst an
he/se/dat bröh­ an
wi bröhn an
ji bröhn an
se bröhn an
imperative:
bröh­ an!
bröht an!

Etymology:

Compound word constructed from: an + bröhn