an­strah­len in Low German

Pronunciation: /ˈanˌstɾɔːln̩/
verb
Syllabication: an·strah·len
[1]
peripheral vocabulary
English:
Dutch:
German:

Verbforms:

infinitive:
an­strah­len
past participle:
an­strahlt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik strahl an
du strahlst an
he/se/dat strahlt an
wi strahlt an
ji strahlt an
se strahlt an
past:
ik strahl an
du strahlst an
he/se/dat strahl an
wi strah­len an
ji strah­len an
se strah­len an
perfect:
ik heff an­strahlt
du hest an­strahlt
he/se/dat hett an­strahlt
wi hebbt an­strahlt
ji hebbt an­strahlt
se hebbt an­strahlt
conjunctive:
ik strahl an
du strahlst an
he/se/dat strahl an
wi strah­len an
ji strah­len an
se strah­len an
imperative:
strahl an!
strahlt an!

Etymology:

Compound word constructed from: an + strahlen