üm­kip­pen in Low German

Pronunciation: /ˈʏmˌkɪpm̩/
verb
Syllabication: üm·kip·pen

Verbforms:

infinitive:
ümkippen
past participle:
ümkippt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik kipp üm
du kippst üm
he/se/dat kippt üm
wi kippt üm
ji kippt üm
se kippt üm
past:
ik kipp üm
du kippst üm
he/se/dat kipp üm
wi kippen üm
ji kippen üm
se kippen üm
perfect:
ik bün ümkippt
du büst ümkippt
he/se/dat is ümkippt
wi sünd ümkippt
ji sünd ümkippt
se sünd ümkippt
conjunctive:
ik kipp üm
du kippst üm
he/se/dat kipp üm
wi kippen üm
ji kippen üm
se kippen üm
imperative:
kipp üm!
kippt üm!

Etymology:

Compound word constructed from: üm + kippen