üm­fal­len in Low German

Pronunciation: /ˈʏmˌfaln̩/
verb
Syllabication: üm·fal·len
[1]
advanced vocabulary
Low Saxon:
English:
Dutch:
German:
Examples:

Verbforms:

infinitive:
üm­fal­len
past participle:
üm­ful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik fall üm
du fall­st üm
he/se/dat fall­t üm
wi fall­t üm
ji fall­t üm
se fall­t üm
past:
ik füll üm
du füll­st üm
he/se/dat füll üm
wi fül­len üm
ji fül­len üm
se fül­len üm
perfect:
ik bün üm­ful­len
du büst üm­ful­len
he/se/dat is üm­ful­len
wi sünd üm­ful­len
ji sünd üm­ful­len
se sünd üm­ful­len
conjunctive:
ik füll üm
du füll­st üm
he/se/dat füll üm
wi fül­len üm
ji fül­len üm
se fül­len üm
imperative:
fall üm!
fall­t üm!
infinitive:
üm­fal­len
past participle:
üm­fal­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik fall üm
du fall­st üm
he/se/dat fall­t üm
wi fall­t üm
ji fall­t üm
se fall­t üm
past:
ik full üm
du full­st üm
he/se/dat full üm
wi ful­len üm
ji ful­len üm
se ful­len üm
perfect:
ik bün üm­fal­len
du büst üm­fal­len
he/se/dat is üm­fal­len
wi sünd üm­fal­len
ji sünd üm­fal­len
se sünd üm­fal­len
conjunctive:
ik full üm
du full­st üm
he/se/dat full üm
wi ful­len üm
ji ful­len üm
se ful­len üm
imperative:
fall üm!
fall­t üm!

Etymology:

Compound word constructed from: üm + fallen