üm­fal­len in Low German

Pronunciation: /ˈʏmˌfaln̩/
verb
Syllabication: üm·fal·len
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
ümkippen
German:

Verbforms:

infinitive:
üm­fal­len
past participle:
üm­fool­lt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fol­lt üm
wi fol­lt üm
ji fol­lt üm
se fol­lt üm
past:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fall üm
wi fal­len üm
ji fal­len üm
se fal­len üm
perfect:
ik bün üm­fool­lt
du büst üm­fool­lt
he/se/dat is üm­fool­lt
wi sünd üm­fool­lt
ji sünd üm­fool­lt
se sünd üm­fool­lt
conjunctive:
ik fall üm
du fal­lst üm
he/se/dat fall üm
wi fal­len üm
ji fal­len üm
se fal­len üm
imperative:
fall üm!
fool­lt üm!

Etymology:

Compound word constructed from: üm + fallen