an­schün­nen in Low German

Pronunciation: /ˈanˌʃʏn̩/
verb
Syllabication: an·schün·nen
[1]
advanced vocabulary

Verbforms:

infinitive:
an­schün­nen
past participle:
an­schünn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik schünn an
du schünn­st an
he/se/dat schünn­t an
wi schünn­t an
ji schünn­t an
se schünn­t an
past:
ik schünn an
du schünn­st an
he/se/dat schünn an
wi schün­nen an
ji schün­nen an
se schün­nen an
perfect:
ik heff an­schünn­t
du hest an­schünn­t
he/se/dat hett an­schünn­t
wi hebbt an­schünn­t
ji hebbt an­schünn­t
se hebbt an­schünn­t
conjunctive:
ik schünn an
du schünn­st an
he/se/dat schünn an
wi schün­nen an
ji schün­nen an
se schün­nen an
imperative:
schünn an!
schünn­t an!

Etymology:

Compound word constructed from: an + schünnen